وجدان امت نائل گردد . يكى ديگر از شواهد بر اين مطلب اين است كه آن حضرت بعد از آن كه از شهادت جناب مسلم بن عقيل آگاه شدند ، همچنان به راه خود ادامه دادند و برنگشتند . در حالى كه اگر امام ( ع ) تنها و تنها يك هدف سياسى را - به معنايى كه شرح داديم - دنبال مىكردند ، از آن جا كه فهميده بودند ، مسلم شهيد شده است مىتوانستند برگردند زيرا هدف عملى نشده بود زيرا بنا به فرض ، هدف فقط به دست گرفتن حكومت بوده است و حركت حضرت تنها متوجه به اين مسأله بوده است به نحوى كه اگر امام ( ع ) از ابتدا مىدانستند كه به اين نتيجه نمىرسند حركت نمىكردند . پس وقتى مطلع شدند كه اهل كوفه خيانت كرده‌اند و مسلم بن عقيل به شهادت رسيده است و در نتيجه ديگر حضرت يارى در كوفه ندارند ، نيل به هدف منتفى بوده و علىالقاعده ايشان بايد بر مىگشته‌اند . ممكن است گفته شود حضرت در بصره نيز يارانى داشته‌اند و ليكن اين امر نيز كمكى براى وصول به هدف نمىتوانسته باشد . زيرا آنها به كوفه نرسيده بودند و از سوى ديگر ابن زياد كه توانسته بود مسلم را كه در كوفه بود و بر امور مستولى شده بود ، به شهادت برساند ، توان بيشترى بر استيلاء بر بصره و بصرىها داشت . بنابراين ، عدم مراجعت امام ( ع ) پس از رسيدن خبر شهادت جناب مسلم و پس از آن كه فرزدق شاعر بر خيانت